Sabrina's (W)onderwijs: Afscheid nemen van dit schooljaar

We kennen vast allemaal de processen van groepsvorming. Maar meer dan eens te voren lijkt de laatste fase, het afscheid nemen, belangrijker dan ooit. Waar je voorheen zonder er bij na te denken nog een laatste presentatie geeft over het afgelopen schooljaar, samen eet of een toffe excursie of schoolkamp plant ter afsluiting van het voorbije jaar, overheerst nu in een constante mantra in mijn hoofd de zin wat kan er wél?

Column Sabrina Blom Wonderwijs NVS NVL

Samen op school afscheid nemen is geen optie vanuit de organisatie, alleen maar digitaal afscheid nemen, is voor mij geen optie. Maar hoe geef je dan vorm aan deze uiterst belangrijke fase? Ook de bedompte geluiden bij de studenten namen toe met de vraag: ik wil gewoon naar school mevrouw.. gaan we elkaar nog zien? Een jaar waarin je hecht, vecht, opgelegd toch levensecht onderwijs probeert te blijven maken vraagt om een persoonlijke afsluiting. Ook op social media zag ik veel docenten op verschillende platformen ideeën met elkaar delen. Bingo’s, filmpjes en persoonlijke kaartjes werden volop geliked. 

Ik heb gekozen voor een combinatie. De studenten hebben allemaal een persoonlijke presentatie gemaakt over zichzelf, hun eigen leerproces in het afgelopen jaar. Daarna heb ik een grote vergaderruimte geboekt en hebben zij onder het genot van koffie met zelf gemaakte zoetigheid heerlijk naar elkaar geluisterd en geklapt. Bij aankomst is het eigenlijk al gek, waar je elkaar normaal een hand geeft zwaai je nu vanaf de juiste afstand. Mevrouw, ik vind het nu al gek! We hebben deze mooie dag afgesloten met een rondje op waterski’s op een groot meer. Alles met de anderhalve meter afstand en vanuit een goede gezondheid.

Maar het leven gaat ook gewoon door.

Een student kreeg een telefoontje dat haar hondje zojuist was ingeslapen en barste midden in de groep in intens huilen uit. Zonde er bij na te denken schoten er drie studenten overeind en sloegen hun armen om hun hard huilende klasgenoot. Ik werd warm en koud tegelijk. Warm door de liefdevolle reactie, maar koud door het doorbreken van alle voorschriften. Wat moest ik nu doen? Ze uit elkaar halen? Roepen dat ze afstand moesten houden? Het voelde niet goed… eigenlijk op alle gebieden niet.

Maar hoe gaat dit volgend schooljaar dacht ik bij mijzelf. De anderhalve meter gaat nog wel even duren. Afstand houden van elkaar of juist van de docenten. Ik denk dat we ongelofelijk ons best doen met zijn allen om te zorgen voor elkaars gezondheid, maar ik weet ook dat dit in sommige gevallen een utopie zal zijn.

Nu eerst vakantie, bijkomen van een bewogen jaar. Stiekem toch nog wat lessen voorbereiden of nieuwe roosters maken. Het hoofd van een docent staat nooit stil. Maar laten we ook onze rust pakken. Ik durf te beweren dat ook aankomend jaar eveneens een bewogen jaar zal gaan worden vol nieuwe uitdagingen. Lieve collega’s, een hele fijne vakantie in alle goede gezondheid en tot volgend schooljaar!

Blog geschreven door: Sabrina Blom