Sabrina's (W)onderwijs: Paradijsvogels

Dagelijks verbaast onze columnist Sabrina Blom zich over de verhalen van haar studenten. Soms doen ze haar mond openslaan van verbazing en soms laten ze de rillingen over haar lijf lopen. In haar eerste column van 2020 staat ze stil bij zulke verhalen: 'Een student vertelde dat ze een crush had op haar gymleraar. Als hij gymoefeningen voordeed, werden al zijn spieren en aderen zichtbaar.'​

Column Sabrina Blom Wonderwijs NVS NVL

Onze kleurrijke, lieve studenten. Elk hun eigen verhaal en kleur waarmee zij op hun beurt de wereld kleuren. Dagelijks verbaas ik me over hun verhalen. Soms doen ze mijn mond openslaan van verbazing, soms laten ze de rillingen over mijn lijf lopen. Wat maken ze toch een hoop mee. Het allerliefst lach ik samen met ze over het wel en wee van hun leven en geniet van hun uitspattingen. In deze column een aantal genietmomentjes waarvan ik in de kerstvakantie heb nagenoten en waarvan ik er in 2020 weer veel van wil meemaken.

Crush op de gymleraar

Een student vertelde onlangs dat ze stiekem een crush had op de gymleraar van haar middelbare school. 'Als hij gymoefeningen voordeed, dan werden al zijn spieren en aderen zichtbaar', zei ze bloedserieus. Terwijl zij in gedachte terugging naar die momenten, trok mijn wenkbrauw langzaam omhoog. Ik keek haar aan en vroeg: ‘Ging het wel goed met hem? Als zelfs zijn aderen zichtbaar werden...?’ Ze keek mij aan, viel even stil en moest toen zelf keihard lachen.

Koe en een kip (en een tang op een varken?)

Tijdens een ander moment sprak ik met mijn klas over culturen, groepen in onze samenleving en generalisering. Na wat prachtige woorden van een student over hoe belangrijk het is dat iedereen moet kunnen zijn wie die is én wil zijn, zei een andere student: ‘Jaaa, maar als je een koe en een kip samen zet, dan gaat het toch ook niet altijd goed?’ Op haar gezicht werd duidelijk dat zij geenszins twijfelde over de logica achter haar opmerking. De klas begon echter wat te schuifelen en ook ik deed een dappere poging om de uitspraak in de juiste context te plaatsen. De student keek op, dacht even na en zei: ‘Nou ja, of zoiets... Toch?’ ‘Zeker’, zei ik, ‘of zoiets’, en ik knikte bemoedigend. Niemand begreep de uitspraak helemaal, maar iedereen accepteerde dat en ook dat was ok.

Kahoot!

Waar de meeste studenten tijdens een spelletje Kahoot! driftig op hun telefoons klikken om snel het juiste antwoord te geven, sprong een student laatst op bij elk goed antwoord, balde zijn vuisten en sloeg ze tegen zijn borst. Hij maakte er geenszins menselijk te noemen geluiden bij. Niet dat hij elk antwoord goed had, overigens... Hij beleefde het goede antwoord gewoon behoorlijk... intens.

De lekkerste appel van de hele wereld

Toen wij onlangs appels aan het plukken waren voor onze eigengemaakte appelsap, zei een student tegen me: ‘Mevrouw, ik heb nog nooit zelf een appel geplukt. Ik wist niet dat ze zo groeiden. En jeetje, wat zijn ze lekker als je nu een hap neemt!’ Een flinke hap verdween in zijn linker wang. Met volle mond zei hij: ‘Dit is echt het lekkerste wat ik ooit gegeten heb!’ Met een extra appel in zijn zak begon hij weer driftig te plukken.

Onze paradijsvogels. Ik wens je een fijn 2020 en vooral veel herinneringen aan al die momenten dat je samen met je leerlingen of studenten met tranen over je wangen kon lachen om de meest gekke momenten in ons mooie onderwijs.