Sabrina's (w)onderwijs - Afleiding

Sabrina Blom houdt van haar werk in het mbo. Dat ze af en toe een mes van een student moet aangeven, of dat ze soms moet uitleggen dat Pim van Gogh geen schilder was die zijn eigen oor afsneed, neemt ze op de koop toe. Elke eerste maandag van de maand vertelt ze over het wel en wee van haar werk als SLB'er.

Column 6: Afleiding

Column Sabrina Blom Wonderwijs NVS NVL

De regen op de ramen, een auto die met getoeter het parkeerterrein verlaat, een collega die binnenkomt of de telefoon die piept. Allemaal factoren die zorgen voor de nodige afleiding van studenten in mijn les.

Vorig jaar had ik in de laatste week voor de kerstvakantie een nieuwe trui aan. Een grijs exemplaar met zilveren glitterdraden erdoorheen geweven. ’s Ochtens voor de spiegel leek het nog een goede keus. Eenmaal voor de klas werd dat gevoel toch een stuk minder. De klas was druk en ik bleef mij maar afvragen waardoor dit kwam...? De les stil gelegd, de vraag gesteld… ‘Mevrouw, sorry hoor! Uw trui is best leuk, maar ik kan mij gewoon niet concentreren!’ Instemmend knikten de halve klas mee. ‘Het schittert in de zon en ik blijf er de hele tijd naar kijken. Wilt u morgen alstublieft iets anders aandoen?’ Ik had de nodige afleidingsopties bedacht, maar dat mijn kledingkeuze zo’n groot effect zou hebben op mijn klas, was toch een verrassing. Ik kon een harde lach dan ook niet onderdrukken. ‘Is het zo afleidend?’, vroeg ik. De klas knikte. Inmiddels ligt de trui ergens stof te vangen achter in de klas.

‘De sale van deze superdure schoenen start over één minuut en ik moét ze hebben’

Waar mijn trui een verrassende, maar duidelijke stoorfactor was, spelen er geregeld situaties die ik niet in de hand heb. Ruzies thuis, een relatie die uitgaat of de hele week van slag zijn omdat je in het weekend jarig bent en 18 wordt. Meer dan luisteren, ruimte maken voor het verhaal of feliciteren kan ik niet. Wel spreek ik elk jaar met mijn studenten af dat als het even niet lekker gaat, ze dit aan het begin van de dag aangeven aan de klas. Dat hoeft geen inhoudelijke boodschap te zijn, een ‘ik voel mij vandaag niet echt oké, willen jullie daar rekening mee houden?’ is al goed. Wonderbaarlijk lijkt deze tactiek elk jaar goed te werken. Ook ons Buddy-systeem (duo’s in de klas) maakt dat de studenten op elkaar letten en ze het gevoel krijgen dat er altijd iemand is die vraagt hoe het gaat. Niemand word vergeten en iedereen krijgt een ‘beterschap’ als ze ziek zijn.

Afleiding kent alle vormen en maten. ‘Mevrouw! Wacht even met uw les...’ ‘Want?’, hoor ik mijzelf zeggen, ‘is er iets ergs aan de hand?’ Mijn medeleven slaat snel om als de student zegt: ‘Nee hoor, de sale van deze superdure schoenen start over één minuut en ik moét ze hebben.’ Nee, web-shoppen is zeker niet toegestaan in mijn les. Tegelijkertijd weet ook dat zolang wij eisen dat elke leerling zijn eigen laptop heeft, de laptop ook voor andere dingen gebruikt wordt.

Afleiding... we doen ons best om de aandacht te houden, maar soms... soms kun je niet bedenken wat de afleiding gaat zijn. En dan? Klassiek improviseren en vooral lachen om alle heerlijke onderwijsmomenten.