Sabrina's (w)onderwijs - The circle of life

Sabrina Blom houdt van haar werk in het mbo. Dat ze af en toe een mes van een student moet aangeven, of dat ze soms moet uitleggen dat Pim van Gogh geen schilder was die zijn eigen oor afsneed, neemt ze op de koop toe. Elke eerste maandag van de maand vertelt ze over het wel en wee van haar werk als SLB'er.

Column 5: The circle of lifeColumn Sabrina Blom Wonderwijs NVS NVL

De studenten worden onrustig, de stress is voelbaar en de mailtjes nemen in rap tempo toe. Je herkent het vast uit ervaring: het einde van het schooljaar brengt veel extra werk met zich mee. En ondanks die wetenschap word ik toch weer verrast door de drukte. Mijn studenten ontdekken ineens dat ze toch een verslag niet hebben ingeleverd en maken zich druk over hun verzuim. ‘Ga ik wel over?’ Mijn antwoord blijft elk schooljaar hetzelfde: ‘Als jij alles op orde hebt, hoef je je geen zorgen te maken.’ Natuurlijk wordt deze vraag doorgaans niet gesteld door de studenten die alles op orde hebben...

'Mijn studenten ontdekken ineens dat ze toch een verslag niet hebben ingeleverd'

Het einde van elk jaar kenmerkt zich gelukkig ook door fantastische excursies. Ik ga net als voorgaande schooljaren met de eerstejaars naar een camping bij een boerderij waar ze zelfvoorzienend moeten zijn. Mijn studenten van de horecaopleiding ontdekken er dat sla niet gewassen en gesneden uit een zakje komt, knuffelen koeien en vangen forellen die later op de barbecue gaan. In mijn hoofd en hart neem ik afscheid van weer een groep waarmee ik een jaar lang lief en leed heb gedeeld. En net als alle jaren hiervoor zeg ik tegen mezelf dat ik niet zo sentimenteel mag worden van dit afscheid. Toch pink ik nu ook nu stiekem weer een traantje weg. Hij gaat weer lekker, Sabrina.

'Of in het geval van sommige onfortuinlijke forellen: de barbecue'

En dan mijn verwoede pogingen om ondanks de drukte en het gehuil vooruit te werken voor het schooljaar erna... Lessen voorbereiden; rustig van start gaan na de vakantie. Dat is althans het idee, maar hoe meer ik erop hoop, hoe zekerder ik weet dat het toch wel weer chaotisch wordt met nieuwe studenten, administratie en nieuwe lesideeën die ik in de vakantie bedacht heb, maar die nog helemaal uitgewerkt moeten worden. Het is de begeleidingskringloop, die zich net als the circle of life steeds weer herhaalt. Alles is eindig en begint weer opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. Maar waar het konijn in de levenscyclus tussen de kaken van de vos verdwijnt (of in het geval van sommige onfortuinlijke forellen: de barbecue), leef ik in de wetenschap dat bijna al mijn studenten een grote stap richting volwassenheid hebben gemaakt. Ze hebben het hart op de juiste plek, ambities tot de sterren en carrières in het vooruitzicht. Daar leveren wij met onze begeleidingscyclus mooi maar een bijdrage aan.