Nog maar 25 en nu al zorgcoördinator

Anne-Marije Klijn is 25 en werkt als zorgcoördinator op de Goudse Waarden in Gouda. Hoe ervaart deze starter het in haar uitdagende rol? Vond ze het lastig om vanuit de master Orthopedagogiek in te stromen op de arbeidsmarkt? Wat zijn haar tips voor leeftijdsgenoten die haar voobeeld willen volgen?

anne marije klijnOp je 25e al aan het werk als zorgcoördinator? Knap!

Ja, ik ben in augustus 2017 afgestudeerd als orthopedagoog. Tijdens mijn master kon ik parttime aan het werk op mijn stageplek omdat ze daar iemand zochten als begeleider passend onderwijs. Dat was wel ambitieus hoor: ik moest in die tijd ook mijn scriptie schrijven en mijn basisaantekening diagnostiek halen. Hard werken en een zomer niet op vakantie, maar ik kon op 1 september wel fulltime aan het werk!

Je hebt je ingeschreven voor de Basiscursus Zorg- en Ondersteuningscoördinator, wat wil je daar leren?

Per 1 oktober heb ik onze huidige zorgcoördinator vervangen. Ik wil meer inzicht krijgen in hoe ik me als zorgcoördinator profileer en wat mijn rol precies is. Tot 1 oktober heb ik met haar kunnen meekijken, maar daarna stond ik er alleen voor. Nou ja, alleen, ik heb natuurlijk een team om me heen dat ik ineens moest aansturen. Het zijn allemaal mensen met meer ervaring. Dat was voor mij voldoende reden om de cursus te doen. Ik hoop handvatten aangereikt te krijgen, en ook nieuwe inzichten en invalshoeken.

Passend onderwijs komt vaak negatief in het nieuws. Hoe kijk jij daar tegenaan?

Ik vind het belangrijk dat iemand de stem van het kind vertegenwoordigt. Veel volwassenen discussiëren over de vorm en inhoud van passend onderwijs, maar het kind staat centraal: leerlingen moeten binnen het reguliere onderwijs een kans krijgen om zich te ontwikkelen. Dat betekent dat we grenzen opzoeken: wanneer is het passend om regulier of juist speciaal onderwijs aan te bieden? Ik merk dat er met betrekking tot passend onderwijs veel weerstand is. Ik probeer daarom constant om met alle partijen contact te houden, zodat de leerling onderwijs krijgt dat bij hem of haar past.

‘Zonder haar was ik niet het onderwijs ingegaan’

De weerstand die je voelt: hoe ga je daar mee om als jonge zorgcoördinator?

Ik zet mijn gesprekspartner in zijn kracht. Wanneer ik met een docent praat, vind ik het belangrijk om te erkennen dat lesgeven aan een groep van 25 of 30 leerlingen geen vanzelfsprekendheid is. Ik merk dan dat een docent meer openheid geeft. Zo kunnen we samen handelingsgericht en oplossingsgericht werken. Ik merk dat ik door openheid te geven een goede werkrelatie opbouw en minder vastloop in processen die ik door de komst van passend onderwijs zelf moet vernieuwen. Ik kom net kijken, dus heb ik de hulp van ervaren collega’s nodig die de oude processen kennen.

Hoe ben je door oudere collega’s opgevangen toen je parttime op school ging werken?

Ik wilde eigenlijk de jeugdzorg in, maar ging met een open blik de leerlingenzorg in. Door mijn stagebegeleider ben ik anders naar het werk gaan kijken. Zonder haar was ik denk ik niet het onderwijs ingegaan. Des te vreemder natuurlijk dat ik haar nu aanstuur als zorgcoördinator. Ze schoof mij naar voren toen duidelijk werd dat deze positie vrijkwam, terwijl ik juist aan haar vroeg: ‘Wil jij dit niet? Jij hebt veel meer ervaring.’ Ze heeft zich hard voor mij gemaakt, me aangemoedigd, en dat is echt fijn. Maar het blijft raar: haar dochter is even oud als ik.

Jij bent snel aan het werk gekomen. Hoe is dat voor oud-studiegenoten?

Ik hoor van hen dat het lastig is om werk te vinden als je graag fulltime als orthopedagoog wilt werken. Sommigen werken parttime en hebben daarnaast een bijbaan. Werkgevers zijn op zoek naar iemand van 26 met een basisaantekening diagnostiek die dan het liefst óók nog BIG geregistreerd is. Ja, leuk bedacht hoor, maar dat wordt ‘m dus niet. Veel studiegenoten hebben wel hun aantekening gehaald en dat is dan al een behoorlijke opgave geweest, maar tegenwoordig krijg je er geen BIG-registratie meer bij. Misschien ga ik wat kort door de bocht, maar het wordt voor starters niet gemakkelijk gemaakt. Ik heb veel mazzel gehad met mijn stageplek en stagebegeleider.

'Ik merk dan dat een docent meer openheid geeft'

Sluiten de studies in jouw veld goed aan op de arbeidsmarkt?

Er zijn meerdere opleidingen in de richting Orthopedagogiek, in meerdere steden, maar er is geen duidelijk overzicht in het landelijke aanbod. Tijdens mijn bachelor heb ik onderzoek gedaan naar een master, maar het bleef toch een gok. Ik heb uiteindelijk de internationale master Clinical Child, Family and Education Studies gekozen aan de UU, omdat ik mijn bachelor ook in Utrecht had gedaan. Later kwam ik er achter dat ik bijvoorbeeld ook een Master bij psychologie had kunnen volgen. Je moet er eigenlijk nog dieper induiken en vast naar vacatures kijken om erachter te komen waar de baankansen liggen en wat het best bij je past. Dat gebrek aan goed overzicht ligt denk ik ook aan de veranderende arbeidsmarkt. De invoering van de wet Passend Onderwijs is hier een voorbeeld van. De veranderende arbeidsmarkt heeft een grote impact op het werk dat je na je studie kan doen en het is voor opleidingen ook niet altijd duidelijk hoe het toekomstige werkveld eruit komt te zien.  Duidelijk is in ieder geval dat het werkveld waarin je als orthopedagoog kan gaan werken dynamisch en constant in ontwikkeling is.

Heb je tips voor starters die als orthopedagoog of zorgcoördinator aan het werk gaan?

Communicatie is key. Houd geen oogkleppen op, maar blijf in gesprek gaan met collega’s. Als orthopedagoog is het de kunst om jezelf nodig te maken, zonder dat men het idee heeft dat je een wijsneus bent. Met een brede blik kun je niet alleen jouw ondersteuning beter inzetten, maar kun je ook je eigen ontwikkeling breder vormgeven.

Dit artikel staat ook in Bij de Les van november 2018. Anne-Marije Klijn nam ter voorbereiding aan haar werk ook deel aan de Basiscursus Zorgcoördinator van de NVS-VL Academie.